فطرس

صفات خداوند در یك تقسیم بندی كلّی به دو قسم تقسیم می‌شوند:

1- صفات ثبوتیه، جمالیه، كمالیه: مقصود آن دسته از صفاتی هستند كه كمالی از كمالات خداوند را بیان كرده و جنبۀ ثبوتی و وجودی دارند و نبود آنها نوعی نقص برای خدا محسوب می‌شود. مانند: علم، قدرت، حیات و... از آنجا كه این صفات با واقعیت ثبوتی و كمالی خود، مایۀ جمال و زیبایی موصوف‌اند «صفات جمالیه» نیز نامیده می‌شوند.

2- صفات سلبیه، جلالیه، تنزیهیه، تقدیسیه: آن دسته از صفاتی هستند كه نقص و كاستی را از خدا نفی می‌كنند. از آنجا كه نقص و كاستی، خود نوعی سلب و نبود كمال است. وقتی ما نبود و سلب كمال را از خدا نفی كنیم به اثبات می‌رسیم. مثلاً جهل به معنای سلب علم است و سلب جهل به معنای اثبات علم كه خود نوعی كمال است می‌باشد و به این ترتیب همۀ صفات سلبیه به صفات ثبوتیه بازگشت می‌كنند. صفات سلبیه مانند: غیر جاهل، غیر عاجز و....

این صفات از آن جهت كه وجود خدا را از كاستی‌ها منزّه می‌كنند، صفات تنزیهیّه و تقدیسیّه نیز نامیده می‌شوند و نیز از آن جهت كه شأن خداوند برتر و اجلّ از این است كه به نقص و كاستی متصف شود، صفات جلال نیز نامیده می‌شوند