تقلید در احکام شرعی رجوع به متخصص و اهل خبره است، همان طور که همه ی عقلای عالم در رشته های مختلف به نزد متخصص آن رشته می روند، مثلاً برای اطلاع از نوع بیماری به پزشک رجوع می کنید برای آشنایی با احکام دین، حلال و حرام و واجبات و مستحبات وظیفه داریم به متخصص آن یعنی عالمی که عمری را در فهمیدن این احکام در قرآن و روایات زحمت کشیده رجوع نماییم و این کار از نظر عقل نه تنها تقلید کورکورانه نیست بلکه بسیار ستایش می شود اما تقلید کورکورانه یعنی انسان بدون آگاهی و دلیل منطقی و عقلی از راه و رسم فرد یا قومی پیروی کند مثل بت پرستان که وقتی پیامبران به آنها میگفتند چرا در مقابل این مجسه های سنگی و چوبی که هیچ نفع و ضرری برای شما ندارد سجده می کنید، می گفتند ما می دیدیم پدرانمان این عمل را انجام می دادند ما هم از آنها پیروی کردیم.

فلسفه تقلید در واقع همان دلیل و سند و مدرکی است که لزوم تقلید را برای مکلف اثبات می کند، بر خلاف دیگر احکام شرعی که دلیل آنها امر و نهی است که در قرآن و روایات موجود است بدون آنکه لزوماً در آنها به فلسفه احکام اشاره شده باشد