دهم رمضان(سال ده بعثت) نقطه پایان بر25 سال همراهی خدیجه، بانوی آسمانی با رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم بود؛ بانویی مبارکه ، راضیه ، مرضیه ، زکیه ، صدیقه ، کبری، شامخه ، فاضله ،کامله و عفیفه که 55 سال قبل از بعثت چشم به جهان گشوده و از سال 15 قبل از بعثت (دهم ربیع الاول در کنار برگزیده الهی قرار گرفته بود و سرانجام بهد از قریب 25سال همراهی و همگامی در 65سالگی چشم از جهان فرو بست و رسول گرامی را در فراقی جانسوز تنها گذاشت. این واقعه دردناک که به فاصله اندکی از وفات ابوطالب علیه السلام روی داد، چنان پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله و سلم را متأثر کرد که آن سال را (عام الحزن) نامید. به نقل علامه مجلسی بعد از این واقعه خانه نشین شده و کمتر از خانه بیرون می رفت.

ویژگی های رفتاری حضرت خدیجه علیه السلام نسبت به پیامبر صلی الله علیه و آله :

1-    نگرش ارزشی: خدیجه علیها سلام این نوع نگرش خود را هنگام ابراز تمایل به ازدواج ،اینگونه به پیامبر مطرح می کرد:(ای پسرعمو به خاطر خویشاوندی، شرافت تو در بین مردم، امانت داری، خوش خلقی و راستگوییت به تو تمایل پیدا کردم)(سیره نبوی ابن هشام ج1 ؛ تاریخ طبری ج1 ، ص521 )

2-      احترام به شخصیت پیامبر:جلوه ای عالی از این رفتار را می توان در ماجرای عروسی آن دو سراغ گرفت .آن گاه که مراسم عقد و جشن پایان گرفته بود و پیامبر می خواست به خانه عمویش ابوطالب برگردد، ملکه بطحا، بانوی قریش که اینک همسر او شده بود، اینگونه او را مخاطب قرار می دهد:(به خانهن خودتان وارد شوید، خانه من خانه شماست و من کنیز شما هستم)(بهارالانوار،ج1،ص4).