لزوم تقلید: در شریعت اسلام واجبات و محرماتی وجود دارد که خدای حکیم آنها را برای سعادت دنیوی و اخروی انسان تشریع کرده است که اگر انسان از آن اطاعت نکند از عذاب در امان نخواهد بود. از سوی دیگر چنین نیست که هر مسلمانی بتواند به آسانی احکام شرعی را از قرآن و روایات و یا از عقل خود در یابد نه قرآن احکام شرعی را مانند یک کتاب حقوقی یارساله علمیه  احکام شرعی رابه طور صریح بیان کرده است و نه احادیث معصومین چنین است و نه عقل بشر می تواند آن را دریابد، برای شناخت احکام شرعی آگاهی های فراوانی از جمله: فهم آیات و روایات، درک احادیث صحیح از غیرصحیح، کیفیت و ترکیب جمع آوری روایات و آیات و ده ها مسأله دیگر لازم است که آموختن آنها نیازمند سالها تلاش جدی است.

در جنین حالتی مکلف خود را در برابر سه را میبیند: نخست اینکه راه تحصیل این علم را که همان اجتهاد است پیش بگیرد، دوم اینکه در هر راهی آرای موجود را مطالعه کرده به گونه ای عمل کند که طبق همه آرا عمل او صحیح باشد(یعنی احتیاط کند) و سوم اینکه از رأی کسی که تمام علوم را کاملاً آموخته و در شناخت احکام شرعی کارشناس است بهره جوید. بی شک او در راه اول اگر به اجتهاد برسد کارشناس علوم شرعی خواهد شد و از دو راه دیگر بی نیاز ولی تا رسیدن به آن نیازمند آن دو راه است راه دوم نیازمند اطلاع کافی از آرای موجود در هر مسأله است و در بعضی موارد به دلیل احتیاط زندگی عادی او را مختل می کند این سه راه نیاز به برخورد انسان با احکام شرعی ندارد و در هر مسأله تخصصی دیگر وجود دارد. مکلف در عمل به رأی مجتهد متخصص نه تنها خود را ازپشیمانی آخرت و عذاب الهی نجات می دهد ، بلکه به مصالح احکام شرعی نیز دست می یابد. از ویژگی های آشکار قرآن آن است که هم همه آن را می فهمند و هم همه آن را نمی فهمند به همین در حدیث آمده ظاهر آن زیبا و باطن آن ژرف است.