در روز جمعه در سال دوم هجرت جنگ بدر کبری به وقوع پیوست. مسلمانان 313 نفر و تعداد شهدای آنان 9تا14 نفر و تعداد کفار 950 نفر بود. مقتولین کفار 70 نفر بودند و 70 نفر را هم مسلمانان اسیر گرفتند. 35نفر از 70 نفر کشته های کفاربه دست امیرالمؤمنین علی علیه السلام به قتل رسیدند. در این جنگ ابوجهل نیز کشته شد. ابوجهل هشام بن مغیره مخزومی از دشمنان سرسخت پیامبر صلی الله بود. او با اینکه نامش هشام بود اما از فرط بدجنسی و زشت سیرتی به ابی جهل مکنی شد. ابوجهل کسی بود که در مکه آزار و اذیت بسیار به پیامبر نمود. بچه دان شتر بر سر مبارک حضرت ریخت خاکستر و خاک بر سر مبارک حضرت ریخت ،سنگ به دندان مبارکش زد، نسبت کذب و جنون به آن حضرت داد، مادر عمار یاسر جناب سمیه را بعد از شکنجه بسیار با نیزه ای که به ران او زد شهید کرد.

در جنگ بدر دو برادر انصاری (معاذ و معوذ) به خاطر سابقه ای که از او در اذیت پیامبر صلی الله شنیده بودند تصمیم به کشتن او گرفتند به هر صورت او را ضربه هایی زدند و یکی از دو برادر دستش قطع شد و به پوست آویزان گردید، ولی چون دید دستش مزاحم جنگ با ابوجهل و هواداران اوست زیر پاهایش گذاشت و دفعتاً آن را از بدنش جدا کرد و سپس ابوجهل را نقش زمین کردند. بعد از جنگ پیامبر صلی الله فرمودند:کسی خبر از ابوجهل بیاورد، عبدالله بن مسعود رفت و پا روی سینه او گذاشت، ابو جهل به هوش آمد و گفت:بر جای بلندی پا نهاده ای، کاش قاتل من یک دهقان زاده نبود عبد الله بن مسعود سر او را از بدن جدا کرد و نزد پیامبر صلی الله آورد و جلوی پای آن حضرت انداخت ، پیامبر شکر الهی به جا آورد و خداوند نصرت خود را بر پیامبر نازل نمود و آن حضرت فرمود: امروز روز عید است و باید شکر خدا را برای نعمتی که به اهل ایمان عطا فرمود به جای آورد.